Sahara Roots - Groasis Waterboxx

	GROASIS WATERBOXX	HOME
		Dankzij een artikel in het Financiële Dagblad van 1 juni 2010 over de "Groasis Waterboxx", zijn wij zeer geïnteresseerd geraakt om deze vinding van Pieter Hoff in ons gebied aan de rand van de Sahara, uit te proberen. Het gebruik van deze "couveuse" voor jonge boompjes zou Stichting Sahara Roots kunnen helpen om de overlevingskansen van onze nieuw geplante bomen in de Sahara sterk te vergroten. Wij hadden al eerder via een vriendin over deze vinding gehoord, maar er ging pas echt een lichtje branden dankzij de vele media aandacht. "Dé uitvinding van 2010 is de waterboxx en niet de iPad", volgens het Amerikaanse blad Popular Scientific Magazine, en uitgeroepen is tot "Innovation of the Year 2010" .
		HOE DE WATERBOXX WERKT De Groasis waterboxx is een ronde bak van 50 cm doorsnede en 25 cm hoog. In het midden zit een achtvormige opening waarin twee plantjes/boompjes groeien. Het deksel van de bak bestaat uit ribbels, voorzien van microscopische kleine puntjes. Die vormen een gladde laag dat condensdruppels direct naar de gootjes tussen de ribbels stromen en worden afgevoerd naar het reservoir. Langs een draadje wordt het water afgevoerd, de bodem in, met een snelheid van zo'n 50ml per dag. Afhankelijk van de bodemsoort is dat voldoende om de ruimte tussen debodemdeeltjes met water te vullen tot een diepte van anderhalf tot twee meter. Overtollig water, bijvoorbeeld na een stortbui, wordt afgevoerd zodat het plantje niet verzuipt. metingen laten zien dat de bodem onder de bak overdag koeler is en 's nachts warmer is dan de buitenlucht. Ook de temperatuur in het plantgat is gelijkmatiger dan die in de buitenlucht. Bovendien beschermt de bak het jonge plantje tegen de wind en zon. Daarmee is het, volgens Popular Scientific Magazin,de beste manier " to hug a tree".Wetenschap NRC Handelsblad, zaterdag 18 december
		Onze eerste Groasis waterboxxen waren verdwaald. Oktober 2010 De eerste stap was voor ons om de Groasis waterboxxen uit te proberen in M'hamid. Dus met 10 waterboxxen in onze bagage vertrokken Cora van Vliet, van Essence College, en ik voor Marokko. Doordat onze vlucht vanuit Casablanca naar Ouarzazate overboekt was, werden wij naar Marrakech gevlogen, om vervolgens met een bus de 4uur durende reis in de donker te vervolgen over de Hoge Atlas naar Ouarzazate. Als wij deze tocht per bus zouden rijden, zou onze bagage dit ook doen dachten wij naïef! Maar niets was minder waar. Eenmaal op het vliegveld van Ouarzazate om 05.00 's nachts, bleek dat de waterboxxen met onze koffers verdwaald waren. Waar zouden ze zijn? Nog in Amsterdam, in Casablanca, of in Marrakech? Wij konden er niet op wachten, omdat er maar 1 x per dag een vlucht aankwam in Ouarzazate en wij moesten verder naar het zuiden reizen. Na overleg met onze chauffeur Sharif, en nog een bezoekje aan het vliegveld om te informeren waar onze bagage bleef, vertrokken wij voor M'hamid, vol vertrouwen dat het goed zou komen.
		Preparaties voor de nieuw boomplant locatie waren in volle gang. Na 2 dagen kwam Sharif terug naar onze Bivak "Le Petit Prince". " Sorry" zei hij, " de waterboxxen zijn terug naar Amsterdam". Mijn hart stond even stil maar al snel zag ik de grote grijns op zijn gezicht. Een grapje, de waterboxxen lagen in zijn auto! Helemaal gelukkig dat ze eindelijk gearriveerd waren, liet ik ze trots zien aan Halim en Ibrahim Sbaï, de broers met wie ik onze projecten in M'hamid uitvoer. Tja, wat moesten ze doen met deze "UFO's" in de Sahara? Ze keken heel verbaasd maar waren gelukkig toch wel heel erg geïnteresseerd. Na onze uitleg hoe de waterboxx werkt, besloten Halim en Ibrahim om ze rondom het bivak "Le Petit Prince" te plaatsten. Op deze manier zouden ze de waterboxxen goed in de gaten kunnen houden en zouden ze voorzichtig de bewoners van dit gebied kunnen laten wennen wat de voordelen zijn van het gebruik hiervan. Alles wat modern en vreemd is in deze omgeving heeft z'n tijd nodig. Bovendien zouden ze mee naar huigenomen kunnen worden om als wastobbe gebruikt te worden.
		De volgende dag begonnen wij met het plaatsen van de eerste tien waterboxxen. Er werd besloten om ook op de traditionele wijze tamarisk boompjes te planten, om beide manieren van planten te kunnen vergelijken, een experiment. Dus, grote gaten werden gegraven om de harde grond losser te maken zodat de nieuw gevormde wortels een betere kans zou krijgen om water te zoeken in deze extreme droge omgeving. Tijdens deze aanleg werden wij allemaal enthousiaster en na het plaatsen van de laatste waterboxx hadden wij een zeer voldaan gevoel. Nu maar wachten op de resultaten. Heel veel dank aan Pieter Hoff voor het leveren van de Groasis Waterboxxen. Het zou mooi zijn als deze boxen, indien het project slaagt, in Marokko afgeleverd kunnen worden, dan hoeven we ze niet meer in het vliegtuig mee te sjouwen. Meer informatie over de Groasis waterboxx kunt u vinden www.groasis.com Cora, heel veel dank dat je met mij bent mee gegaan om dit nieuwe project op te starten.
		Wilt u ons helpen en een waterboxx doneren? Voor 25 euro kopen wij twee boompjes en een waterboxx die wij plaatsen in de omgeving van M'hamid Voor meer informatie, zie "Donaties"